|
IŞIKLAR...VE
PERDE!
 Broadway'in,
daha doğrusu 42. caddenin senelerce özlemini çektiği, gerçek bir muzikal
komedi vardı. Ve "The Producers" bu eksiği fazlası ile doldurdu.
Yaklaşık bir aydır on gösterimi yapılan ve henüz geçtiğimiz hafta resmi
premiere'i yapilan "The Producers", yılların komedi ustasi Mel
Brooks'un yaklaşık 32 sene evvel gerçekleştirdiği aynı isimli filmin
tam bir müzikal versiyonu. İnanılmaz ama tüm müzik ve şarki sözleri
de Brooks'a ait.
 Başrolünde
Nathan Lane gibi kendi çizgisini oturtmuş bir ustanın olması dışında
gosterinin, ilk bakişta pek bir önemi yok gibiydi. Bir Cumartesi matinesinde,
ilk sıradan bilet bulma şansına sahip oldum. Sahne karardı, orkestra şefi
tüm orkestra ekibine basit ama cesaret verici birkaç espri yaptı ve uvertür
başladı.
Yaklaşık 2,5 saat süren gösteri başından sonuna bir Broadway kalsiği
olmaya aday, hatta oldu bile. Son yılların en başarılı koreografı
Susan Stroman'ın inanılmaz eseri "The Producers" şimdiden
bu senenin "Tony" ödüllerini toplayacak gibi gözüküyor.
 Nathan
Lane'in büyüleyici performansı aslinda bekleniyordu. Daha onceden
"A Funny Thing Happened on the Way to Forum" ile kendini ispatlayarak
Tony'i evine götürmüştü Lane. "Birdcage" ve "Love's Labour's
Lost" ile film kariyerini de başarıyla sürdüren Lane'e yine
bir Hollywood aktoru olan Matthew Broderick eşlik ediyor. (Matthew
yine aktrist olan Sarah Jessica Parker ile evli, biliyorsunuz.)
 Konu
basit ama orijinal. Yılların prodüktörü Max Bialystock (Nathan Lane)
son eserinin başarısızlıgı üzerine mahvolur ve beş parasız kalır. Tek
geliri yaşlı kadınlarla birlikte olmaktan oluşan Lane, karşısına
çıkan toy muhasebeci Leo Bloom'u (Matthew Broderick) ikna
ederek en başarısız eseri sahneye koyarak cebine vergisiz para sokmak
konusunda anlaşır. Bulabildikleri en başarısız senaryo "Springtime
for Hitler" başlıklı ve Hitler'i konu alan berbat bir oyundur. Karar
verirler ve oyunun yazarı eski bir Nazi delisine anlaşmayı imzalatırlar.
Sekreter olarak da İsveçli Ulla'yı (Cady Huffman-ki inanilmaz bir ses
ve fiziğe sahip) kadrolarına eklerler. Oyuncu olarak ise Roger De Bris(Gary
Beach-yılların Broadway starı) en uygun seçimdir. Roger'a,
asistanı Carmen Ghia (Roger Bart) eşlik edince olaylar başlar).
Oyun tam bir fiyasko değerinde olmasına rağmen inanılmaz bir gişe başarısı
sağlar, bunun sonucunda Bialystock ve Bloom vergi kaçırmaktan
hapsi boylarla, ta ki Vali onları oyunlarının başarısından ötürü affedene
kadar...ve de mutlu son!
 "The
Producers"ın başarısı tamamen yetenekli ve takım çalışmasına uygun
sanatçılardan oluşan bir kadronun ürünü olması. Stroman'in orijinal
koreografisi (özellikle yaşlı kadınların yürüme aletleri ile yaptıkları
tap dance), Brooks'un metin ve müzikleri (başta Nathan Lane
olmak üzere) tüm oyuncuların çalışması bu sonucun nedenleri. Ayrıca fantezi
bir konu yerinde gerçek bir olayı konu edinmiş olması insanı daha da ısındırıyor.
Oyun ile ilgili yapılan 2 saatlik tv programında konuşan Brooks "artık
insanları ağlatan oyunlar yerine (burada tabii ki Lloyd-Webber'i tiye
alıyor) gerçek müzikal komedilere ihtiyaç var" olduğunu ifade etti.
Oyun şimdiden 13 milyon dolarlık satış yapmış durumda ve Ağustos ayına
kadar tüm biletler satılmış. Önümüzdeki ay yapılacak Tony ödüllerinde
"The Producers"ın kaç ödül alacağı ise şimdiden bahis konusu olmuş
durumda.
Nathan ise "Forum"dan sonraki ikinci Tony'sini garantilemiş ve
yeni projelerde çalışmaya başlamış bile...
 St.
James Tiyatrosunda haftada 8 kez oynayan "The Producers"ı seyretmek, bence
New York'a gidecek olanların yapacaklarının başında gelmesi gerekiyor.
Işıklar... ve perde... Nathan sahnede.
Nathan T. GRANT
Prodüksiyondan matematiksel notlar;
Show'da kullanilan kostum sayisi 550
Peruk sayisi 98
Kullanilan ana dekor sayisi 16
Ortalama kostum degistirme suresi 50 saniye
Bununla birlikte soyunma odalari sahnenin 5 kat uzerinde!
|
