FUAT KOZLUKLU

NATO bombardımanından iki gün önce Kosova'da görev yerini almış ve iç yakan görüntülerde, gelişmeleri canlı bağlantılarla an an aktaran gazeteci olarak tanınmıştı. Yalnızca aktarmakla kalmıyor diğer habercilerden çok daha önce ve çok daha kesin yargılarla olayları anlatıyordu. Adeta haberin kaynağı olan; dış haber denince ilk akla gelen isimlerden Fuat Kozluklu'yu tanıyoruz...

Sayın Kozluklu, okul hayatınızla başlayalım dilerseniz.

Sürekli mekan değiştirdik. İstanbul Etiler Lisesi'nden sonra Malatya Fatih Lisesi'ne devam ettim. Eskişehir Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi, Eskişehir Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi İşletme bölümü, sonra USA Northern Virginia Kolej'de Uluslararası İlişkiler Bölümü, İnsan Hakları ve Kamu Yönetimi Bölümleri... Fakat hiçbirini bitirmedim, iş ağır bastığından devam edemedim...

Yaşam tarzınızı siz mi yoksa mesleğiniz mi belirledi?

Mesleğimi ben belirledim, dolayısıyla mesleğimin yönlendirdiği yaşamı da seçmiş bulundum. Evet, belki de yaşama dair çok şeyler kaybettim - yaşamın çizdiği portrelerin dışında kaldım bir bakıma. Ama pişman olduğumu söyleyemem... Tarihe tanıklık her şeyden daha değerli ve anlamlı oldu benim için...

Çok hareketli bir yaşantınız var. Kosova'dan sonra Washington muhabirliğiniz geldi. Saat farkından dolayı gündüz yüzünüzü görürdük; geceleri ise sesinizi verirdiniz yayınlara. Şimdi ise tv8'de "Dünya Raporu"nu aktarıyorsunuz her gün 17:35'te... Bu tempo içinde kitap okuyabiliyor musunuz?

Aslında Washington'da haberciliğe Körfez Savaşı'na tanıklıktan sonra adım attım. Savaştan sonra ABD'ye gittim. Bir yıl Boston kentinde okula gittim ve kamera asistanlığı yaptım. Ardından da dönemin (1992) Cumhuriyet gazetesi yöneticileri Özgen Acar ve Celal Başlangıç'ın teklifi üzerine Washington'a gittim ve orada çalışmaya başladım. Kitap okumaya gelince... Aynı dönemde birden fazla kitap okurum... Daha çok da tarihi içerikte ve tarihe tanıklık etmiş insanların anılarına, tanıklıklarına ilişkin kitapları okurum. Kendim de tarihe tanıklık etmek isteyen ve tanıklık eden bir insan olduğum için belki de...

Hangi basın-yayın organlarında çalıştınız?

Malatya'da Görüş gazetesinde başladım ve daha sonra İstanbul'da Cumhuriyet, Sabah, Nokta dergisi, NTV televizyonunda çalıştım... Şurasını belirtmeliyim ki basın sektöründe yüzde olarak yüzde 50'den fazla bir orana erişen "avantacı" gazetecilerden olmamış bir basın çalışanıyım... Rüşvet yiyen; iş takipçiliği yapan; ruhsal cinayet işleyen gazetecilerden olmamak tarifsiz bir kıvanç... Amacım da her zaman "Aranızda temiz kalmışlardanım" diyebilmektir...

Evim diyebileceğiniz kaç eviniz var?

Hiçbir yeri evim gibi hissetmedim. Bana iş vermeye kalkışan herkes - ki çok azdır - bir gün gider endişesiyle hareket ettiklerini itiraf ettiler. Şu anki Genel Yayın Müdürüm Turan Yavuz Washington'u aradığında bana tv8'de bir pozisyon olduğunu söyledi ve "3 ay mı olur; 6 ay mı olur belli değil ama bir gün çeker gider" diyorlar dedi. Gitmeyi arzulamadığımı anlattım ve cesaretle denemek istediğimi vurguladım ve Türkiye'ye bir kez daha "kesin dönüş" yaptım...

Uyku düzeniniz nasıldır?

Uyku düzenim yoktur. Bu yüzden beni genelde yorgun görmek mümkündür. Aslında ailemin çocuk yetiştirme konusundaki "yetersizliğinden" olsa gerek hiperaktif oluşuma çocukluğumda tıbbi müdahalede bulunulmamış. Bu yüzden sürekli adraneli yüksek, yerinde duramayan biriyim... Hiperaktiflik beni çok sevdiğim kahve ve çay içmekten de alıkoyuyor. Şunu da belirtmeliyim ki arkadaşlarım ve çevremdeki hemen hemen herkes beni tanıdıklarının ilk dönemlerinde doping aldığımı düşündüler; enerjimin kaynağını merak ettiler.

Mutluluk düşündüğünüz bir konu mudur?

Yaşama heyecanımı yitirdiğim çok oldu. Bunu itiraf etmeliyim... Tanıklık ettiğim bir çok olayın, savaş (Kosova, Körfez Savaşı, PKK ile mücadele, Etiyopya-Eritre savaşı), felaket (1999 İzmit depreminde canlı yayına çıkmayıp kamerasının ışığıyla enkaz çalışmasına yardım etmiş ilk muhabirdir) gibi dramların tanıklığını yapmış bir muhabirim. Dikkat edin "savaş muhabiri" demiyorum. O bambaşka bir iş... Neyse... Savaşlar ve felaketler ruhumu zedelemiş, yüreğimde çok derin yaralar açmıştır. Bu deformasyon yaşama son vermeyi düşündüğümü akıllara getirmesin hemen. İntihar edenlere de hep kızarım; niye diye sorarım. Yaşam çok güzel... Bir süre önce başkaları için de yaşamaya başladım. Annem ve kardeşlerim için, çok güzel olan ve güzellikler veren sevgilim Elif Özmenek ile ailesi için...

Aileniz, özellikle anneniz bu meslek hakkında neler düşünmüştü?

İlk başta babam ve annem çok korktular; tedirgin oldular. Çoğu zaman haber vermezdim onlara; gazeteden öğrenirlerdi yaşamış olduklarımı. Yıllar önce fotoğraf çekmek isterken sol kolumu polisler kırmıştı; bu olayı da bugün hayatta olmayan babam ile annem gazeteden öğrenmişlerdi. Biz anne baba olmadığımız için belki bilemiyoruz. Ama bir tane yaşamımız var; geri dönme şansımız olmayan... Savaş ve doğal felaketlere tanıklıklarda yaşamınızı tarifsiz derecede riske ediyorsunuz. Örneğin savaşta, savaşın ilk kurbanının masumiyet olduğunu unutarak tarafların yoketmelerinde gazetecilerin de yeraldığını garip bir şekilde gözardı ederek koşup gidiyoruz. Bazı muhabirler gibi beni de Don Kişot gibi değerlendirenler vardır. Ama tarihe tanıklık duygu ve düşüncesi tarifsiz bir şey...

Ne zaman kendi hayatınıza öncelik veriyorsunuz? Bu konuda dahi karşımıza doğum yeriniz Malatya ve malatyahaber.com çıkıyor. Mesleğinizle içiçe...

Türkiye'de yerel medyanın horgörüldüğünü, sömürüldüğünü düşünürüm. Ulusal basına bundan dolayı da öfkeliyimdir. Ayırımcılık yaptıklarına inanıyorum. Maddi gücüm ölçüsünde görece bedava bir iş malatyahaber.com. Mesleğe başlamamda etkili olmuş ilk hocam dediğim İsmet Yalvaç ile kardeşim Suat Kozluklu birlikte kurduk. Şimdi ben sitenin danışmanlığını yapmaktayım. Amerika'dan gelip Malatya'ya gittiğimde dijital kamera ve bilgisayar götürdüm. Bir büro kiraladık. Malatya'dan haber ve fotoğrafları siteye İsmet Abi yerleştiriyor. Malatyahaber.com çok önemli bir olaydır yerel yayıncılık anlamında... Microsoft'un kurucusu ve patronu Bill Gates'in sağ kolu diye tanıtılan ve halen ABD'de Microsoft merkezinde internet ve internet programcılığı konusunda uzman olan Malatyalı Murat Kılıçaslan güne bizimle başladığını söyler hep... Ayrıca sansursuz.com ve newsturkey.com adlı haber sitelerim de var. Neden televizyon ve basılı yayın gazeteciliğinden sanal ortam yayıncılığına adım attığımı sorarsanız yanıtı çok basit... Şöyleki, Türk medyasının pislik içinde yüzdüğüne inanan bir insanım. Onlar kadınsanız haremine, erkekseniz kapısında köleliğe diyen, aksi takdirde ya sizi işinizden kovan ya da süründüren yöneticilerle doludur. Bu türden "sistem" oturtmuş insanlar arasında gazetecilik yapabilmek ve ekonomik yönden ayakta kalabilmek için sansursuz.com'u kurmuştum. Ardından da Türkiye hakkında haberlerin yeraldığı ve İngilizce olan newsturkey.com'u kurarak yayına geçirdim.

Yemekte ve giyimde nelerden hoşlanırsınız? Farklı kişilikler taşır mısınız yoksa hayat ve meslek arasında bir sentez yakaladınız mı? Örneğin takım elbise ve sandviç ve spor bir muhabir giyimi ve Fransız yemekleri gibi...

Yemekte tüm deniz mahsulleri kabulümdür. Tarifsiz bir lezzet... Ayrıca yörelere özgü yemek tadları da tercihimdir. Küresel damak tadı diye yaşamımıza dayatılan burger ve benzeri gıdalara "hayır" diyorum... Bir Fransız mutfağını hiçbir burgere değişmem. Adını bile anmam... Tabi bir de annemin yemekleri... Giyim konusuna gelince... Spor giyim tercihimdir ama takım elbisenin üzerimde hoş göründüğünü söyleyenler de var... Farklı kişilikler taşıyıp taşımadığım sorusuna yanıtı sanırım çevremdeki arkadaşlarım ile dostlarım vermelidirler... Ben ise işimde ve özel yaşamımda farklı kişiliklere bürünmediğimi iddia ediyorum...

Dünyada görmediğiniz ve halen görmek istediğiniz yerler var mı?

Gördüğüm ülke sayısı 60 kadar diyebilirim. Bu, Birleşmiş Milletler kayıtlarına göre konuşursam Dünya'nın 3'te 2'sini görmediğim anlamına gelir.

İmkanınız olsa siz dünyayı nasıl güzelleştirirdiniz ve nasıl bir güçle?

Bir Çin atasözünü anımsatırdım; "Bir gün hepimiz nasıl olsa öleceğiz. Birbirimizi yoketmenin ne anlamı var"... Gerçekçi olmak lazım. Dünyayı güzelleştirme olanağı hiç kimsenin yok ve ben de bir gücüm olacağını hayal dahi etmiyorum...

Canlı yayında sakin olan biri ne zaman heyecanlanır?

Elif Özmenek heyecanlandırıyor beni her zaman... Ayrıca tüm doğumlar da heyacanlandırıyor. Bir ağacın yetişmesi, çicek açması, insan ve diğer tüm canlıların yaşama merhaba demesi de aynı oranda mutluluk veriyor... Tüm bunlara ek olarak yaşam biçimim olan gazetecilikte insanlık alemi için iyi denebilecek haber ve fotoğraflardaki imzamı görmenin mutluluğunu da eklemeliyim.

Kosova'da çektiğiniz fotoğrafların yeraldığı Eylül 1999 tarihli bir fotoğraf serginiz de vardı. Sizce son noktada mısınız yoksa kendinizi geliştirmek için birşeyler yapıyor musunuz?

Ne kadar yaşarım bilemediğimden bir gün tek bir kitap da olsa yaşamımdan, tanıklık ettiğim olaylardan ayrıntılı kesitlerin yeraldığı ve yanlışlarımı da tüm açıklığıyla aktardığım bir kitap yazmak. Bu bin sayfa mı olur yoksa 3 bin sayfa mı bilemem; ama yazmayı arzuluyorum. Bir de gazetecilikle ilgili bir dökümanter film çekip rol almayı da istiyorum.

Teşekkür ederim.

Ben de teşekkür ederim

Mekan: tv8 Haber Merkezi
Röportaj : Fulya Öztürk