|
Veysel Diker
"Enterasan
bir hayatım var"
Hayatı mücadelelerle
geçen bir adam, tam bir tiyatro aşığı...onunla yaptığımız sohbet ilgi
çekiciydi...
Doğaçlama performans çalışmasından bahsetmek istiyorum. Bize bu çalışmanı
içeriğinden biraz bahseder misiniz?
Ben Veysel Diker, tiyatro oyuncusuyum, tiyatro eğitimi aldım. Size bu
işle ilgilenmenin ne kadar zor olduğundan bahsetmeme gerek yok. Birer
kişilik babalar kadrosuna ait oyunlar var ve bu oyunlara girmek çok zor
olduğu için, buradan bir çıkış bulunması gerekiyordu, yeni oyuncular yetişmesi
gerekiyor. Bu yaştan sonra da bir başka iş yapmak istemiyorum. Ahkam kesiyorum
hayata karşı. Bunun yollarını nasıl bulursun diyor insanlar...bulacağız
bir şekilde. Bu çalışmanın esası da bu zaten. Ben kimsenin yardımı ya
da şans vermesi olmadan tek başına bir şeyler yapabileceğim. Bu çalışma
benim belleğimde benim yaşadıklarımdan çıkan şeyler. Önemli de aynı zamanda,
çünkü bunları ben yaşadım. Bunları da sahne performansımı kullanarak,
sesimi, enerjimi, gözlerimi kullanarak insanlara aktarmaya çalışıyorum.
Bu çalışmanın özü de bu. Bellek sergisi...
"Ben belleksizlik içinde yaşayan bir toplumda, belleğimi
arkama alarak ve ona sahip çıkarak bir tavır sergiliyorum."
Sponsorlarla
yapılan sanattan sanat olmaz diyorsunuz...böyle bir düzende aklınızdaki
her projeyi hayata geçirecek kadar maddi anlamda kendinize güveniyor musunuz?
Eğer
sanat bir kasap kadar bir fırın kadar yaşamsal değilse, sizi ekmek almak
zorunda bırakmıyorsa o sanat sanat değildir. Sırf "Ay, ne güzel şey" deniyor
diye yapılan sanata ben sanat demiyorum. Bir fırıncı kadar önemli olabilmeli,
insan o kadar ihtiyaç duyabilmeli. Yemek ne kadar vücudumuz için gerekliyse,
sanat da ruhumuza bir o kadar hitap edebilmeli, besleyebilmeli...
Başkaldıran bir yapınız olduğunu görüyorum...
Başkaldıran
değil de sorgulayan, rahatsız olan.
Mutfakla aranız nasıl?
Pazar günü Bulgurlu sebze dolması yaptım, sabah pazara çıktım bamya aldım,
bamya yaptım. Çok severim yemek yapmayı.
Modayı takip eder misiniz?
Şeye dikkat ettin mi? Benim soyadım Diker, gerçekten diken bir tarafım
var. Ailem terzi benim. Okuldayken de kendi elbiselerimi kendim dikerdim
zaten. Kızlar'ın elbiselerini falan, aklına ne gelirse.
Hayatını
değişik buluyor musun?
Hayatımı enteresan buluyorum bak. 20 yıl önceki Veysel ile şimdiki Veysel
arasında inanılmaz şeyler yaşadım ben. Farklı şeyleri ifade etmek hoşuma
gidiyor. İnsanlarla konuşmak iletişim halinde olmak hoşuma gidiyor. Kendimi
tiyatro yapmak isteyen oyuncunun çaresiz çığlıkları arasında buluyorum.
Geçimimi zaten tiyatro dışından sağlıyorum.
Canlı sohbetin için teşekkürler Veysel Diker...
Ben teşekkür ederim.
Röportaj:İlknur
Kaya
Mekan: Cumhuriyet Kitap klubü.
|
