Manu Chao

Yeni albüm, Clandestino'ya çok benziyor.

Aslında ben albüm yapmıyorum, çünkü devamlı kayıt yapıyorum. Clandestino, yapmış olduğum 40 şarkının arasından seçilen 15 şarkıdan oluşmuştu. Yeni albümdeki bazı şarkılar da ta o zamandan yapılmıştı. Mi Vida ve Merry Blues'un sözleri bundan 15 yıl önce yazılmıştı. Gerçekten stüdyoya girmiyorum, çünkü hep stüdyodayım. Müzisyen olarak hayatımı kurtaran bir şey ise bu sekiz kanallı kayıt cihazı. Devamlı benimle geziyor.

Mano Negra'yı bitirdiğimde, sahneyi hiç özlemedim. Ama farkettim ki ben bir gezi junkysiyim. Bu yüzden benimle birlikte seyehat edebilecek bir kayıt cihazı bulmam, yeni albümler yapmam için çok faydalı olacaktı. Bir yerde en fazla iki ay kalıyorum, bir şehirde 15 günden fazla kalamıyorum. Böyle bir şey işte, fiziksel.

Mano Negra'dan sonra Afrika'da Brezilya'da hep gezdin.

Gezmeyi hala seviyorum Mano Negra'dan sonra sivrisinek misali geziyorum. Hayatımı planlamamıştım. Rio'dan, Meksiko'dan, Barcelona'dan bir şeylerim var. Eğlenceliydi, ama biraz daha düzenli olayım istiyorum. Şimdi Barcelona'da bir apartman dairesindeyim , bütün eşyalarımı oraya taşıdım. İşleri kolaylaştırıyor bu.

Clandestino ve Esperanza gibi albümleri nasıl yapıyorsunuz? Müzisyenlerle mi çalışıyorsunuz?

Kayıtlar için iki kişi. Ben ve mikser.Beni ziyarete gelen insanlardan başka müzisyen yok.Eğer büyükannem gelirse ya da bir arkadaşım, onlarla beraber söylüyorum. Bundan hoşlanıyorum. Taze bir hava yakalamış oluyoruz. Eğer sadece profesyonel müzisyenlerle çalışırsan, pek taze olmuyor.

Tanımadığın biriyle bu deneyimi paylaşabilir misin?

Zaten her parçada davetsiz iki misafirimiz var. Barcelona'da kaydettiğimiz, içinde benzin istasyonunda çalışan bir Pakistanlı ve kentin bir bölümünden pek çok hırsız var, bir de kayıtın sonunda çığlıklar atan bir sürü kadın var. Senin müziğin gibi , ilham aldığın müzikler, pek çok kültürü bir araya getiriyor. Ama gerçek dünyada hükümetler ve kültürler bir araya geliyor. Burada daha fazla küreselleşme var, gerçekten korkutucu. Sınırlar belli belirsiz.

Bence işler tamamen kontrolden çıkmış durumda. Ülkeleri yöneten insanlar, ekonomiyi yöneten insanlar, George Bush dahil , frenlerin nerede olduklarını bilmiyorlar, gerçekten böyle düşünüyorum. Tamamen sorumsuzlar ve direksiyonun başında kimse yok. Çünkü bu gücün kolay bir kontrolü yok.

Çünkü ahlaki bir yanı yok, sadece para. Ekonomi bir ikinci uzun dönemi düşünmüyor. Hep kısa vadeli hesaplar yapılıyor. George Bush Birleşik Devletlerin Dünya ekolojisini umursamadığını söylüyor, onun için ekolojiden önemli bir şey var ; ekonomi. Gezegen ne bok yerse yesin. Amerikan ekonomisi bile bu gezegenin bir parçası. İntihardan başka birşey değil bu.

Sınırları açmak ekonomik olarak güzel bir fikir ve…

Sınırları kim açıyor, önemli olan bu. Sınırlar kapanıyor. Dünyada sınırlarını açmış bir ülke bilmiyorum.

Bir kısım ülke var; Kuzey Amerika, Mercosur, Avrupa Birliği. Sence böyle bir dünya mümkün mü?

Problem sadece ekonomik. Ama ekonominin unuttuğu bir şey var ; insanlar.Bu çok önemli. Ve daha da önemlisi Üçüncü dünya ülkeleri. Biliyorsunuzdur; Avrupa'da bir duvar örüyorlar, Ceuta duvarı. Ceuta İspanya'nın bir bölümü, ama Afrika'da. Berlin Duvarının yıkılması bir zaferdi, ve şimdi, on yıl sonra Afrika ve Avrupa arasına daha güçlü bir duvar örüyoruz. Şimdi Afrikalılar bebeklerini, üzerinde bir adresle öteki tarafa fırlatıyorlar. Polisler bile bir duva için bu kadar para harcamanın büyük aptallık olduğunu söylüyorlar. Daha önemlisi bu bir kızgınlık yaratıyor. Afrika'ya gittiğimde gördüğüm şey; Avrupa'ya ve beyazlara duyulan kızgınlıktı.

Bu radikalizmi , fanatik İslam'ı yaratıyor. Bu birinci dünya ülkelerinin gerçekten korktuğu bir şey yaratıyor. Afganistan'daki fanatikleri kim beslemişti? Birleşik Devletler. Afrika'daki fanatizmi kim yarattı? Avrupa. Bazıları şöyle diyor ; Dedem Fransa için Afrika ordusundaydı ve savaşta öldü. Babam Avrupadaki bir fabrikada yirmi yıl çalışmak için gitti ve ellisinden once tüberkilozdan öldü.Şimdi ben de Avrupaya, bütün ailemin gömülü olduğu yere gitmek istiyorum. Ne olursa olsun bunu yapacağım." İşte gençler hep böyle düşünüyorlar ve Avrupa hükümeti bunu düşünmüyor. İnsanları belgesiz Kabul etmediklerini söylüyorlar, bu doğru değil. Onlar çabucak para kazanmak istiyorlar. İnsanların belgesiz Avrupaya gelip hayatlarını riske atmalarını istiyorlar. Ekonomilerinin buna ihtiyacı var, ama ateşle oynuyorlar.

Peki, müzik nasıl gidiyor?

Aralarında iyi şeyler de var kötü olanlar da.Müzikte karışımlar yapmak, ve değişik kültürleri karıştırmak güzel. Farklı müzilklerden hoşlanıyorum. Böyle değişik şeyleri çalabildiğim bir grup bulamadığım için Mano Negra'yı bir araya getirmiştim. Bir konsepti yoktu, fiziksel bir problem gibi daha çok. Şimdilerde pek çok insan Afrika müziğine açık, güney Amerika müziğine açık.

Latin Amerika'da epey vakit geçirdin.

En çok vakit geçirdiğim ilk ülke Mexico'du. Colombia'da trenle büyük bir tur yaptık. Bunun için bir yıla yakın çalıştık. Eğer gerçekten hoşlandığım bir yer varsa, orası; Rio de Janeiro'dur. Ana üssüm Barcelona'da ikinci üssüm ise Rio oluyor. Rio benim için gerçek bir ilham kaynağı.

Bütün bu gezilerin sana yeni anlayışlar kazandırmıştır. Barcelona'da bir İspanyol olarak yaşamanın avantajları var mı?

Ben dünya vatandaşıyım. Hayatımla ilgili problemlerim var. İlgilenebileceğimden daha fazla vatanım var. Dünyadaki pek çok yer benim için bir ev olabilir. Uzun bir zaman boyunca kendimi dünya vatandaşı olarak gördüm ama buna daha fazla dayanamıyacağım.

Ben sadece şu anın vatandaşıyım.