Pulp

Pulp, İngiltere'de 1989 kuruldu ve 92'de çıkardıkları albümleri Separations ile kendini tanıttı. Ama Pulp'u asıl meşhur eden albüm hiç kuşkusuz 1995'te çıkan Different Class ve bu albümdeki Common People ve Disco 2000 parçaları... Bu albümle Pulp, britpop müziğine yepyeni bir soluk getirdi. Jarvis Cocker ve grubu Pulp ile yeni albümü, "We Love Life" sonrasında...

"This Is Hardcore"dan üç yıl sonra bir albüm. "We Love Life" çalışmları nasıl başladı?

Jarvis Cocker: İlk parçalar Venedik Bienali'inde çalmamız teklif edildi. Biz de yeni birşeyler çalmak istedik. Yani 99 Nisan, Mayıs'ına denk geliyor. Başlarda akustik bir albüm yapacağımızı düşünüyorduk neyse ki öyle olmadı. Ama o yüksek volümün ardına saklanmadığında bir anda kaybolan birşey yerine daha iyi şeyler çalmamız gerektiğini düşündük.

Bu albümle Pulp aydınlığa mı çıkıyor?

J.C.: Bu albümün özellikli konularından biri tabiat: Bol bol ağaçlardan, kuşlardan hayvanlardan, hayvanlardan bahsediyorum. Ama aşırı naiflikten de uzak kalmak istedim. Ben,m bugün tabiata bakışım, rutubet kokan Londra gecelerinde berbat tiplerle ahbaplık eden ve zamanının çoğunu bir viski kadehini izleyrek geçiren birinin bakışı. Dolayısıyla bunları söylerken cennet tasvirleri çiziyor durumuna düşmek istemem.

Prodüktör olarak Scott Walker'ın bulunması önemli. Tek alternatifiniz o muydu?

J.C.: Albüme son iki alübmde çalıştığımız Chris Thomas ile başlamıştık. İronik ama bunu albümü üç haftada bitirelim diye yaptık. Zaten birbirimizi iyi tanıyorduk, bir alışma dönemi olmayacaktı.

Steve Mackey: Ancak yanılmışız.

Onu nasıl ikna ettiniz?

J.C.: Scott Walker'ın kuratörlüğünü yaptığı bir festivale davet edilmiştik. Menajerimiz ona teklif yaptı o da kabul etti. Sanırım o dönemde bizimle çalışmaya hevesli başka biri yoktu heralde. Yapmış olduklarımızı gösterdim ona ve nasıl birşey istediğimizi anlattım. Şarkıların modunu yakalmaya çalışma konusunda aynı fikirlere sahip olduğumuzu gördüm.

Bu albümde kayıtları canlı yapmışsınız...

J.C.: Aslında ilk başlarda fazlasıyla gergindik, kendimizi kasmıştık, fakat Scott Walker bizi bundan kurtardı, bize güven kazandırmayı bildi. Müzikal olarak, bu şekilde direkt kayıt yaabilecek kadar iyi olduğumuzu düşünmüyoruz. Bunun i,çin şehvetli bir beraberlik lazım.

"We Love Life"ın teması nedir?

J.C.: Bence bu albümün teması, şeylerin doğal düzeninin değişmesi hissiyle ilgili. Ve bu kaydın bir fikri varsa, o da içindeki sesi dinlemek olmalı.

Albüme "We Love Life" (Hayatı seviyoruz) ismini koyarken dalga mı geçmek istediniz?

Asla, böyle en ufak bir niyetimiz yoktu. Eğer samimi değilse, bir cümle ne işe yarar ki? Birine fazla düşünmeden "seni seviyorum" demek gibi bir şey olurdu, kısacası zaman kaybı. Bense artık zaman kaybetmek istemiyorum.

"Different Class" sonrasında artan ününüz için ne düşünüyorsunuz?

J.C.: İnsanların şöhretle birlikte herşeyin berbat olduğunu düşünmelerini istemem. Bence şöhreti doğru şekilde algıladığınızda sorun kalmıyor.

Pulp müziğinin ana akıma mı yoksa underground'a mı yakın olduğu konusu hala kafanıza takılıyor mu?

J.C.: Bu sorun eskisinden daha az kemiriyor içimi. Bir zamanlar ana akıma dahil edilmek önemliydi. Ben Thatcher İngiltere'sinde büyüdüm, toplumun büyük bir kesimi dışlandğını, kendilerinin hiç hesaba katılmadığını ve söyleyecek sösleri olmadığını düşünüyordu. Bu nedenle geniş çapta kabul görmek önemliydi. Şimdi bunu başardım guruluyum.

Geçenlerde katıldığın bir programda Robbie Williams ve Britney Spears'ı sevip sevmediğini sordular...

J.C.: Sorun şu: Başka gruplara ya da şarkıcılara bok atmayı bıraktım. Evet bunu sıkıcı bulabilirsin, ama benim için Robbie Williams ya da Britney Spears müziğin kendisini ifade etmiyor. Züppelikten söylemiyorum bunu, Çocuklar için iyiler. Ama müzik olarak onları ciddiye alamam.

Kendi müziğini zevk için dinlediğin oluyor mu? Ya da internetteki Pulp fanları sitelerini dolaşıyor musun?

J.C.: Hayır, tabii ki bunları yapmıyorum.