Wyclef Jean

Öncelikle "The Ecleftic" albümüyle başlayalım. Nasıl gerçekleşti.

Uzun süredir kayıt yapıyordum. Yaklaşık 70 beste vardı bu kuşağı etkileyecek en iyi 14 tanesini seçtim. Bu süre içinde müzikten uzak kaldım sıkılmıştım. Şu anda baktığımda ise değişen hiç birşey yok. Şimdi de "The Ecleftic"in doğru albüm olduğunu düşünüyorum. Parçaların ilk bestelendikleri gün kadar tazeler bence...

İlk albümün "Carnival"ın fanatikleri için bu albüm çok şaşırtıcı değil mi?

Yok hayır. Bu albüm bir öncekinden bir adım yukarıda bir albüm Ancak bu şaşırtıcı olabilir. Bu albümde daha yetişkin ve gelişimiş bir Wyclef Jean var. Sadece bir seviye üstü. Zaten devamlı olarak bunu yapmaya çalışıyorum.

"Ecleftic" adına nasıl karar verdin?

Kelime "Eclectic"den geliyor. Değişik türlerdeki müziklerin eklektik olarak bağlanmasından. Ben "Ecleftic"im çünkü her tür müziği dinlerim. Ama her tür müziğin genel olarak tabanı Hip-Hop'tır. Ben de hip-hop'ı her tür müzikle birlikte harmanlarım. Örneğin Wyclef Jean'ın Pink Floyd hakkında hiçbir şey bilmediği düşünülür. Ama ben bir Pink Floyd parçasıyla çıktığımda insanların gözleri açılıyor. Beni ve geldiğim dünyayı daha da kabulleniyorlar, beni hissetmeye başlıyorlar.

Evet, bunu gibi senin müziğinin en ilgi çekici yanı diğer türleri kendine çekmesi, Whitney Houston ve The Rock yanında country şarkıcısı Kenny Rogers da var albümde. Nasıl oldu bu?

Biz gençken annem country müziği çok dinlerdi. Bir gün Kenny'i aradım ve bana bir iyilik yapmasını istedim. Bana dediği şu oldu. "Wyclef, ne yapmak istediğini tam olarak bilmiyorum ama sana güveniyorum."

Albümde bir de Mary J. Blige yaptığın "911" var. Sen mi aradın Mary J. Blige'i yoksa o mu albümle ilgili bir şeyler yapmak istediğini söyledi?

Mary J.Blige gerçek bir getto divası. Onu aradım ve "911" da söylemesini istedim. Onun sesine hayranım. İnsan onu dinlerken sadece derin duyguları hissediyor.

Şarkı sözlerinde hem isyan hem de barış var. Bu ikli bağdaşabilir mi?

Bizim istediğimiz ne pahasınaolursa olsun barış değil. Eşit haklar ve adalet. Bütün kalbimle barış çağrısında bulunabilirim ama eşitlik olmadan barış gelmeyecektir. İnsanın prensiplerine bağlı kalması gittikçe zorlaşıyor. Prensiplerine bağlı kalıyorsun sonra bir bakıyorsun sana saldırmaya başlıyorlar.

Sence müzik ile tensel haz arasında bir paralellik var mı?

Beste yapmayı bıraktığım zaman, artık orgazm da olmayacağım kesin. Soul ve funk bu açıdan beni çok eğitti. Ben de disco dinledim. Ama o tamamen bir boşalmaydı. Kafanı boşaltan biraz bayağı müzik. Pekala bu da kötü birşey değil.

Soul senin sesin içinde uygun bir müzik…

Marvin Gaye'i ya da Donny Hathaway'i keşfetmek, hayatında ilk defa Billie Holiday dinlemek gibidir. Daha sen müziğin gücünü kavrayamadan, sesler seni duvara yapıştırır. Soul müzik sayesinde siyah halkın acısını da anladım, köleciliği hissettim, pamuk toplayıcılarının yakarışlarını işittim. Soul'un gücü bunu şenliğe, eğlenceye, rahatlamaya ya da sefahate davet ederek ortaya koymayı bilmesinden kaynaklanıyor. Kökeninde rap de böyle bir işlev görüyor.

Hip hop bütün müzik akımlarını bir araya getiren bir tür heralde…

Hip hop'ta bizi çeken şey yasağın kokusuydu. Anne ve babalarımız sürekli " Şu yozlamış şeyleri dinlemeyi kesin" deyip dururlardı. Öyle olunca da kulaklarımız dikilirdi…Haiti'yle Brooklyn arasındaki büyük fark, Haiti'de bir şekilde grubun alet edavatını denkleştirirsin. Müzikal etkileşimler ve kesişmeler kendiliğinden geldi. Bu mekanizmanın bilincinde değildim. Bugünkü çocuklarda bu eksik, müziğin nereden geldiğini bilmiyorlar.

"İyi müzik iyi bir groove'un üzerine oturur" diyorsun. Tüm tarzlar için böyle mi düşünürsün.

Her şeyin esası davuldur. Benim müzikle ilgili ilk anım tamamen ritm kavramına bağlı. Hala o anki halim gözümün önüme geliyor. Beş yaşlarındaydım, annemlerin evinin önüne oturmuştum bir elimde kaşık diğerinde Coca Cola şişesi vuruyorum…sonra bir rara (Haiti kavalı) grubu geçiyordu sokaktan, beni öyle büyülemişti ki hiç düşünmeden takıldım peşlerine. Beni ancak altı saat sonra akşam olunca bulabilmişlerç O gün ritm gücünü keşfetmiştim.