"Muson Düğünü"nün merkezinde çağdaşlık ve gelenek arasındaki çatışma var. Filminize Hindistan'dan ne gibi tepkiler almayı bekliyorsunuz?
Muhtemelen kamuoyunda bir tartışma yaşanacaktır ve bunun olmasını da istiyorum doğrusu. Hindistan'da, İngiltere ve Amerika'da olduğu gibi tabu konuların özellikle de aileyle ilgili meselelerin masaya yatırıldığı tartışma programları yok. Bence bu konuların tartışılması çok ilginç olacak.

Filmde gelin adayı, nikahtan bir gece önce evli sevgilisiyle sevişiyor. Bunda amacınız bilinçli bir provokasyon yaratmak mıydı?
Böylesi çok daha eğlenceli benim için. Senaryo yazarı Sabrina Dhawan, benden 10 yaş küçük ve genç nesili benden daha iyi tanıyor. Şu anda olağanüstü bir değişim yaşanıyor Hindistan'da ve bu da çok doğal.

Bu değişimler sizi şaşırtıyor mu?
Evet, örneğin Lise öğrencilerinin çok alkol tüketmesi gibi... Ben hep bunun bir Amerikan fenomeni olduğunu düşünürdüm. Özellikle orta-üst sınıf gençler çok fazla işki tüketiyorlar. Ben 20 yaşıma gelinceye kadar alkolün tadını bilmiyordum mesela...

Sizce başka Hintli yönetmenler de ilerde bu sorunlarla ilgilenecekler mi?
Herkes yapması gereken şeyi yapar, ama bunu yaparken söyleyeceğiniz birşey olmalı. Bunu sadece moda olduğu için yapmanın bir anlamı yok.

Genelde "Bollywood" diye adlandırılan duygusal, renkli, şarkılı ve danslı Hint filmleri Batı'da da gittikçe daha çok ilgi görüyor...
Ve bu da tam olarak "Muson Düğünü"nün saygı durduğu bir tür. Ama ben çağdaş bir Hindistan portresi çizmek istedim. Bugünün gençleri kültürleriyle gurur duyuyorlar. Bizim kuşağın yüzü daha çok Batı'ya dönüktü, biz sadece Beatles dinlerdik... Hindistan'ın güçlü olduğu noktalardan biri de bu zaten. Biz her zaman kapılarımızı dünyaya açık tuttuk. Dışardan çok etki aldık ama sonunda bunu hep kendimize uyarladık, bize özgü bir hale soktuk. Bugünkü Hindistan'da da olan ve benim de anlatmaya çalıştığım bu zaten: eski ile yeninin arasındaki pazarlık...

"Muson Düğünü"nde çok güçlü kadın karakterler var. Bir kadın olarak sinemacı olmak sizin için çok zor oldu mu?
Kademe kademe yükselmeye çalışsaydım zor olurdu. Ama ben öyle yapmadım, küçük de olsalar baştan itibaren kendi filmlerimi yapmayı seçtim. Dolayısıyla her zaman kendi kendimin patronu oldum. Bu da çok zordu elbette, ama bir kadın olduğum için değil, işin doğası gereği... Hatta Hindistan'da Batı'da olduğundan daha çok kadın yönetmen var...
Ama "Muson Düğünü"nün kadrosunun % 90'ından fazlasının kadınlardan oluşmasından çok memnun kaldım. Ben uyuma inanıyorum ve ego oyunları olmadan gerçekten çok verimli bir çalışma yapmayı başardık.

Filmi 30 günde çekmişsiniz...
Evet bu filmi gençlere ilham vermesi için yaptım. Amacım basit ama yaratıcı olmasıydı. Benim için de bir çeşit sınavdı bu...

"Selam Bombay"ın çok güçlü belgesel tarzı vardı. Son dönem filmlerinizde bu tarzdan uzaklaşıyor musunuz?
Her filme başka bir şekilde bakmak gerek. "Kama Sutra"da böyle bir tarz kullanamazdım elbette, ama "Muson Düğünü", tam belgesel hissi yaratan bir film bana göre... El-kamerasını da sadece bu sebeple kullandık.

HBO için çektiğiniz yeni filminiz "Hysterical Blindness" ilk olarak Sundance Film Festivali'nde gösterildi.
Evet film 1980'li yılların sonunda New Jersey'de geçiyor ve işçilerin hayatından bir kesit sunuyor. Aşk arayan ve annesiyle birlikte yaşayan bir kadının hikayesi temelde... Filmde Uma Thurman nörotik genç kadını, Gena Rowlands ise annesini canlandırıyor. Bu hem gerçekçi hem de acımasız bir film...

"Muson Düğünü" Venedik Film Festivali'nde "Altın Aslan" ödülünü aldı...
Evet bu çok beklenmedik bir şey oldu benim için ve de büyük gurur duydum. Bu ödül de filmin daha çok izleyiciye ulaşması için çok önemli bir katkı sağlamış oldu.