"Annemler Yemeğe Geliyor - Pieces of April"

Pieces of April, What's Wating Gilbert Grape'in roman ve senaryo yazarı ve Oscar'da En İyi Senaryo dalına aday olan About a Boy filminin senaristi olan Peter Hedges'in yönetmenlik kariyerinin başlangıcını ortaya çıkarmaktadır.

Peter Hedges aralarında "What's Eating Gilbert Grape" ve Oscar'a aday olmuş "About a Boy"un da bulunduğu başarılı bir senaryo, oyun ve roman yazarıdır. "Bazen her dakika sette oluyorum" diyen yazar şöyle devam ediyor "Bazen birkaç gün ziyaret ederim ve bazen de filmi ilk olarak sinemada görürüm. Yazar olarak, bazen kendimi katılmayacağım bir partiyi hazırlayan biri gibi hissediyorum." Daktilonun arkasındaki yıllardan sonra, Hedges kameranın arkasına adım atmanın ve bir partiye evsahipliği yaparak, yönetmenlik denemesine başlamasının zamanı geldiğini hissetmiş. Bu sonuçla, bir hikayeyi en iyi o hikayeyi yazan kişinin anlatacağını anlamış.

Hedges'e göre Pieces of April'le ilgili komik ve duygusal taraf, "İlerleyen zaman hissi ve zamanımız tükenmeden ne söylemeye çalıştığımız". Duygu ve mizahın birbirine karışması filmin en önemli noktalarından biri.

Filmin adı için, bir gün Three Dogs Night grubunun aynı adlı şarkısını duyan Hedges "Havanın sürekli değiştiği bir ay olan Nisan ayı kavramı vardı. Bunalımlı, havai ve önce gülüp bir dakika sonra ağlayabilen güzel bir kız istediğimi biliyordum." Diyor. Bir miktar vasfı bir pakette meydana getirince, April doğdu.

Hedges çok güzel bir yönetmenlik süresi geçirmiş. Çoğunlukla tiyatroda çalışmış olan Hedges aktörlerin senaryoya getirebilecekleri hayatı biliyor. "İstediğinizi yazı, oyuncular olmadan onlar sadece sayfalardaki sözcüklerdir." Hikayesini bu kadar yetenekli oyuncularla gerçekleştirdiği için kendini şanslı sayıyor.

En çok gurur duyduğu şeylerden biri herkesin orada olmak istediği için olması. "Bunu çok özel kıldılar. Neredeyse annenizin evinde, bir avuç arkadaşınızla tiyatro yapıyor gibiydiniz."

Neşe ve yaratıcılığın yanısıra, Hedges kameranın arkasında baskıyı da hissetmiş. "Yazar ve yönetmen olduğunuzda, yazdığınızın anlamını vermelisiniz. 'Aman Tanrım, bunu kim yazmış? Çıkarın onu buradan' dediğim anlar oldu. Ama yalan söyleyemem, buna bayıldım. Uzun zamandır yapmayı istiyordum, bu sadece bir rüyaydı." diyor.

Birçok bağımsız film gibi, bu film de dijital kamerayla çekildi. "Günümüzde birçok film, hayattan kopuk hissi veriyor ama benim için sahneleri bu kadar samimi çekebilmek inanılmazdı. İnsanları gözetliyormuşum gibi hissettim."

"Hiçbir film yalnız yapılmaz. Olaylar, kırılmalar ve küçük mucizeler karışımına ihtiyacınız vardır. Katie Holmes'un bu mucizelerden biri olduğunu söylemeliyim. Senaryoya bayıldı ve inandı. Bütün iniş çıkışlarda yanımızda kaldı."

Katie Holmes bunun denemek istediği bir meydan okuma olduğunu biliyormuş. "Projeden çok etkilendim. April'e bayıldım. Çok yaratıcı ve güçlü bir kız. O bir savaşçı. Görünümü yüzünden yargılanıyor ama içinde çok şey yaşıyor. April inatçı ve kendini kanıtlamak isteyen biri, kendisine ne yapılması gerektiğinin söylenmesini sevmiyor. Ama film süresince, ailenin ve kırılgan olmanın önemini ve insanları sevmekte bir yanlışlık olmadığını anlıyor. Çok güzel bir hikaye."

Katie şöyle devam ediyor. "Bunun bir parçası olmak bir zevkti, Peter inanılmaz derecede tatlı biri. Benim için çok hızlı bir film oldu (film 16 günde çekildi) ama her şey sahneleri çekmek ve işi iyi yapmakla ilgiliydi. Orada olmak çok heyecanlı ve güzeldi. Herkes ortaya o kadar çok şey koydu ki, herkesten bir şeyler öğrenmek çok eğlenceliydi."

Hedges'e göre, Holmes inanılmaz derecede zeki bir oyuncu. "Neyin yanlış olduğunu hissedebilen biri. Yalnış bir yola girerse, bunu size bildiriyor. Buna çok saygı duydum ve müteşekkir kaldım. April için uçlarda olan, seksi ve komik ve aynı zamanda sürprizlerle dolu birini arıyordum. Katie çok akıllı projeler seçiyor ve bunun kimsenin onda göremediği bir kısım olduğunu hissettim."

Filmde, April ailesine bir şükran günü yemeği hazırlıyor. Ama bu günün ayrı bir önemi var çünkü April'ın asla iyi bir ilişki kuramadığı annesi Joy kanserden ölmek üzeredir. Joy'u Oscar ödüllü Patricia Clarkson oynuyor.

Clarkson "Senaryoyu okudum ve hemen 'ben varım' diye hemen cevap verdim" diyor. Hedges'i uzun zamandır tanıyan ve onun oyunlarını hayranı olan Clarkson "Yönetmenlik yapmadığını biliyordum. Ama bu rolün ne kadar özel olduğunu da biliyordum. Bu yüzden, ilk defa yönetmenlik yapan Hedges'le çalıştım ve inanılmaz bir deney yaşadım, doğru yaptığımı hissettim. Bunu yönetenin o olması gerektiğini anladım."

Joy çok suratlı ve eşsiz bir rol ve Clarkson da bu rolü oynamaya çok hevesliymiş. "Çok karmaşık ve orijinal bir karakter, ve bir çok nedenden dolayı meydan okuyor. Karanlık, kızgın, duygusal ama aynı zamanda çok komik."

Senaryoyu okuduğunda, Clarkson Joy'un duygusal yolculuğunu hissetmiş ve Hedges'e bu yola onunla birlikte çıktığı için minnettar. "Peter'a güvenebileceğimi biliyordum. Çok spesifikti. İlk defa yönetmenlik yapan insanları güzel yapan şey bu, çok güçlü bir bakış açıları var, senaryonun içini dışını ve karakterleri biliyorlar. Ne istediklerini biliyorlar."

Joy ve April iletişim kurabilmenin yolunu hiç bulamamışlar ve filmin ana yapısı onların başka bir yol bulma çabaları. "Fiziksel uzaklıkları aynı zamanda duygusal uzaklıkları da. Bu film o ikisinin ortada buluşmak için yaptıkları bir yolculuk.

Film süresince Joy'un asıl etkilediği kişi Clarkson'un çok uzun yıllardır arkadaşı olan Oliver Platt'ın oynadığı 20 küsur yıllık kocası. "Oliver'ı ezelden beri tanırım. Bunu kabul ettiğinde çok mutlu olmuştum. O kadar mükemmeldi ki. Gerçek hayatta, onunla evlenen bir kadının çok şanslı olacağını biliyorum. O kadar iyi, duygusal, kırılgan ve komik bir adam ki."

Joy'la Jim'in ilişkisini tarif ederken, Clarkson onların çok erken evlenmelerine rağmen yirmi yıldan fazladır hala beraber oldukları gerçeğini ortaya çıkartıyor. "Aralarında inanılmaz bir birliktelik var." Joy'un kanser olması nedeniyle, ilişkileri zor bir dönemden geçiyor. "Böyle fiziksel bir savaşta olmak, insanı duygusal olarak çok yoruyor. Joy değişiyor. İçinde çok kızgın olan, belki hayatında ilk defa bu kadar büyük bir kızgınlık, pişmanlık ve üzüntü hisseden bir kadın. Joy'un tamamiyle pes etmesini önleyen şey kocasıyla olan ilişkisi. Bu film pişmanlık içinde yaşamamakla ilgili."

Oliver Platt April'in babası Jim'i oynuyor. Umutsuz bir şekilde, ailesini bir arada tutmaya, büyük kızıyla karısı arasında güzel ve uzun sürecek bir anı oluşturmaya çalışan bir adam. "Jim filmde her şeyin olmasını isteyen bir adam. Bu yemeği yiyebilmek için arabasını ve herkesi New York'a götürmeye çalışıyor."

"Bence bu harika bir senaryo." diye devam ediyor Platt. "Peter gerçekten iyi bir yazar. Aile yapısıyla ilgili yazdığı şeyler bence pek alışılagelmiş değil. Garip, çirkin ama son derece güzel bir aile hayatı ritmini yakalayacak bir kulağa sahip."

Jim ve karısı bir çiftin yaşayabileceği en zor dönemlerinden birindeler. Ama korkuya rağmen, kendilerini büyük bir mizah duygusuyla ayakta tutabiliyorlar. Filmi sıcak yapan da bu komik, güldüren anlar.

"Jim'in karısıyla güzel bir ilişkisi var ama bu durumda olduğunuzda iki şey oluyor. Biri karınız artık eskiden olduğu kişi olmadığı için kopmuş olmanız. Kesin bir inkar içindesinizdir. Daha hiçbir şey olmadan yas tutmaya başlarsınız ama fiziksel olarak orada hiçbir şey olmuyormuş gibi davranırsınız."

Hedges'e göre Platt, inanılmaz bir hediye. Karakterini çok iyi anlamış. Karakterine büyük bir güç ve mizah katmış.

Platt, Hedges'le çalışmanın çok rahat olduğunu söylüyor. "Peter kameranın arkasında çok rahat. Ayrıca, kendi senaryosuna karşı çok akıcı bir ilişki kuruyor. Bu bir yazar/yönetmen için çok önemli bir şey."

Jim ve Joy, New York gitmek üzere arabada sıkışmışken, April'le doğrudan temasa geçen karakter Derek Luke'un oynadığı April'in erkek arkadaşı Bobby. Joy'la Jim'de olduğu gibi, April'la Bobby'nin ilişkisi de çok kuvvetlidir. Hikayede birçok karakter birbiriyle kötü iletişim kurarken, Bobby ve April'ın iletişimleri çok iyi. Bu rol için yükselen yıldız Luke'u seçen Hedges şöyle söylüyor."Derek denemelerdeki son oyuncuydu. Rolü hemen teklif ettim. Leonardo Di Caprio'nun Gilbert Grape seçmelerinden beri ilk defa özel birinin varlığıyla karşı karşıya olduğumu hissettim."

Perdede göründüğü ilk andan itibaren, Derek'in karakteri April için güçlü bir sevgiye sahip olmalıydı. "Derek bunu sağlayabiliyor."

Luke karakteri için şöyle söylüyor. "Bobby aşktan sırılsıklam olmuş bir karakter. Ve tek sahip olduğu şey de bu. Bobby ve April hayatın değişik iki kısmından gelmiş insanlar ama birbirlerini tamamlıyorlar."

Diğer oyuncular gibi, Luke da projeye hikayeyi sevdiği için kapılmış. "Hayattan bahsediyordu." Ayrıca, Hedges'i son derece verici bir yönetmen olarak görüyormuş. "Peter atmosferi oluşturdu ve çok cesaret vericiydi."

Alison Pill, John Gallagher, Jr., Alice Drummond, Lillias White, Isiah Whitlock, Jr., Sisqo, ve Sean Hayes -- Pieces of April ellerinden gelenin en iyisini yapan yetenekli oyuncularla dolu. "Bu filme ilgili olan herkes tek tek bir sihir yarattı. İlk defa yönetmenlik yapan biri olarak önemli olan tek şey partinize kimi davet edeceğinizdir. İyi bir davetli listeniz varsa, iyi olacaksınız demektir.

"Pieces of April arabayı nasıl kaldırdığımızla ilgili. Düşünülmeyeni nasıl yaptığımızla ilgili. Yapabileceğinizi zannetmediğiniz, yapmak için bir yol bulduğunuz şey. Kendimizi nasıl şaşırtacağımızla, nasıl seveceğimizle ve sevmezsek ne olacağıyla ilgili." diyor yönetmen Hedges.

Yönetmenin Notu

Uzun bir süre, farklı ırk ve yaşlardaki insanları inanılır bir yola atacak bir hikaye arıyordum. Belki hayal gücümün başarısızlığı olabilir ama "Jury Duty" ve "Stuck in a Elevator" düşünebilmeyi başardığım en iyi öncüllerdi. Sonra New York'ta Şükran Günü hindisi yapmak isteyen ancak fırınlarının çalışmadığını öğrenen insanlar hakkında bir şeyler duydum. Bu yüzden, binayı dolaşıp yabancılara yemeklerini pişirmek için fırınlarını kullanıp kullanamayacaklarını sormak zorunda kalmışlardı. Bunun iyi bir başlama noktası olduğunu düşündüm.

Birine bozuk fırın fikrinden bahsettim, bana "Boş ver" dedi. Ben de bunun üzerine bu fikri unuttum ya da unuttuğumu sandım.

Aralık 1998'de Iowa'daki annemden kanser olduğu haberini aldım. Kemoterapi gördüğü 15 ay boyunca, kızkardeşim, erkekk kardeşlerim ve ben onunla ilgilenmek için yanına gidip geldik.

Bu süre içinde, yazmam için bana ısrar etti ama bu çok zordu. Bir gün ofisimdeyken, bilgisayarımdaki dosyaları açmaya başladım ve bozuk fırını olan kızla ilgili yazdığım hikayeyi buldum.

Hikayemde, kızın adını önceden ne yapacağı belli olmayan ay olan Nisan olarak yazmıştım. İşin en ilginci, kız soğuk bir ilişki yaşadığı kanser olan annesiyle arasında bir köprü kurmaya çalışıyordu.

Ben April değilim ve anne karakteri sıcak ve nazik olan anneminkinin tam tersi. Ama bütün hikayeler hayattan esinlenilir ve bu da çok farklı değil. Sevdiğiniz biri ölürken ve siz buna engel olamadığınızda hissettiğiniz tek şey, zamanın ağır sesidir.

Zamanımızın nasıl tükendiğiyle ve kelimeleri kullanmadan nasıl teşekkür ve veda edip, üzgün olduğumuzu nasıl söyleyebileceğimizle ilgili bir film yapmak istedim.

Film hakkında bilgi için tıklayın...