"Les Invasions Barbares - Barbarların İstilası"

Bu senaryoyu geçtiğimiz iki yıl içinde yazdım. Konusu uzun zamandır aklımdan çıkmıyordu, ama bana doğru gelen bir yaklaşım bulamıyor gibiydim. Her seferinde kasvetli, moral bozucu senaryolara dönüşüyordu. Bir gün, olağanüstü acayip karakterlerden oluşan "The Decline of the Amerikan Empire" kadrosunu yeniden bir araya getirmem gerektiğini fark ettim: Mizah anlayışları, alaycılıkları ve nükteleri benim amaçladığım hafiflikte nefes alabilirdi.

Bütün oyuncular yeni bir maceraya atılmaya hazır ve istekliydi. Görünen oydu ki, geçen günlerin ardından, duygusal atmosfer şimdi daha karanlık ve kaçınılmaz olarak da daha yakındı. Remy barbar zamanlara girdiğimize karar vermişti. Dante ve Montaigne ile başlayan batı uygarlığının yok olmak üzere olduğuna inanıyor. Ona göre önemli olan yazılı sözün, el yazmasının, tıpkı Orta Çağ'daki gibi korunması, bu kitaplık ona miras kaldığı için, Nathalie'nin görevi olacaktı.

Amerikan İmparatorluğu dünyanın mutlak hakimi. Bu nedenle, sürekli barbar saldırılarını geri püskürtmek zorunda kalacak. 11 Eylül İmparatorluğun kalbine vurulan ilk başarılı darbeydi. Gelecek olan pek çoklarının ilki…

Bugünün gerçekleriyle aramdaki bağı kaybettiğim hissine hep biraz daha fazla kapılıyorum. Sanırım yaşlanmanın en tanıdık belirtisi bu. Hayatın sürekli ivmelenmesi ve medya kükremeleri bana itici geliyor. Dijital filmlere pek ilgim yok. Diyalogları ve oyuncuları seviyorum.

Ülkelerin nesli tükenmekte olan türler olduklarını düşünüyorum. Gelecek kuşaklar için, sınır fikri neredeyse konu dışı olacak. Bu Remy'nin oğlunun da içinde bulunduğu durum. Bir yanda Amerikan vatandaşları ve diğer yanda vatandaş olmayan yabancılar. Washington'dan bakıldığında, Fransızlar, Bulgarlar ya da Japonlar bir ve aynı şeydir: Barbarlar."

Denys Arcand

Film hakkında bilgi için tıklayın...

Denys Arcand (Yönetmen - senarist)

Mezuniyetinin ardından, Denys Arcand, Quebec tekstil endüstrisindeki suiistimaller hakkında bir belgesel olan ve sözde peşin hükümlü bakış açısı nedeniyle 6 yıl boyunca resmen yasaklanan Cotton Mill, Trademill'i (1970) yönettiği National Film Board of Canada'da çalışmaya başlar. Bunu 1972'de aynı derecede tartışmalı bir başka politik yönelimli belgesel takip eder: Duplessis and After, Quebec'in eski başbakanı Duplessis'in politik yan tesirleriyle ilgili bir film.

1972'de, Denys Arcand National Film Board'dan ayrılır ve ilk konulu filmini yönetir, DIRTY MONEY, Cannes Film Festivali'nde de gösterilen (Eleştirmenler'in Haftası, 1972) hırsızlık ve cinayet içeren ironik bir gerilim. O zamandan beri, filmleri hem eleştirmenlerin hem de halkın beğenisini topluyor. REJEANNE PADOVANNI 1973'te The Director's Fortnight ve New York Film Festivali tarafından seçildi, onu STONE COLD REVENGE ve COMFORT AND INDIFFERENCE (Quebec Film Critics Association tarafından Yılın En İyi Filmi, 1981) izledi. Roger Lemelin'in romanından uyarlanan 1974'teki THE CRIME OF OVIDE PLOUFFE Quebec'te gişe rekorları kırdı.

1987'de Denys Arcand, çıkış filmi olan THE DECLINE OF THE AMERICAN EMPIRE'ı yazar ve yönetir. Cannes'da, Director's Fortnight'ta gösterilen film, FIPRESCI Ödülü'nü alır.(Uluslararası Sinema Basını Federasyonu tarafından verilen Uluslararası Eleştirmenler Ödülü) Aynı yıl En İyi Yabancı Dilde Film Kategorisi'nde Oscar'a aday gösterilir. THE DECLINE OF THE AMERICAN EMPIRE Kanada'da dokuz Genie Ödülü (Kanada Oskarları), Quebec Film Eleştirmenleri Federasyonu'ndan L-E Molson Ödülü ve daha pek çok uluslararası ödül alır. Festival çemberinde (Toronto, Vichy/Fransa, Taormina/İtalya, Chicago Film Festivali vs…) bir hit olur ve hem eleştirmenlere hem de izleyiciye göre THE DECLINE OF THE AMERICAN EMPIRE Kanada'nın dünya çapındaki en büyük sinema başarısı olur.

1989'da, JESUS OF MONTREAL'i Cannes Film Festivali'nin resmi yarışmasının yıldızıdır: Jüri Ödülü'nü ve Ökümenik Ödül'ü (Hristiyan Birliği Ödülü) birlikte alır. İsa'nın hayatı, Katolik ideolojisi ve çağdaş hicvin bu sarsıcı karışımı En İyi Yabancı Dilde Film Kategorisi'nde bir Oscar adaylığı ve kendi ülkesinde 12 Genie Ödülü kazanır.

1993'te, şehrin kuruluşunun 350. yıldönümünü kutlayan Montreal Altılısı'nın (Vue D'ailleurs) bir parçasına katkıda bulunduktan sonra, Denys Arcand 1995'te ilk kez İngilizce olarak Kanadalı Brad Fraser'ın tartışmalı oyunu Love and Human Remains'in sinema uyarlamasını çeker. Ardından evsizler hakkında bir film olan, Benoit Briere ve Gaston Lepage'ın oynadığı, Poverty and Other Delights'ı televizyon için yönetir (1996): bu film Kanada Sinema ve Televizyon Akademisi'nden en iyi drama, en iyi yönetmen ve en iyi senaryo dallarında üç Gemini Ödülü alır.

2000'de, Denys Arcand'ın hicvi, şöhretinin doruğundayken, STARDOM Cannes Film Festivali'nin kapanış gecesinde gösterilen ilk Kanada filmi oluyordu. Toronto ve Vancouver Film Festivalleri'nin yanı sıra Uluslararası Londra Film Festivali'nce de seçiliyor ve en iyi senaryoya verilen Writer's Guild Award'ı da alıyordu. Film dünyada 30'un üstünde bölgeye satılıyordu.

Bütün Denys Arcand filmleri, onun tarihe olan derin tutkusunu ve farklı toplumsal arka planlardan gelen karakterleri sergiler.