LUCHINO VISCONTI
Sevgili sinemaseverler, bu hafta TurkiyeOnLine.com'un sinema sayfalarında inceleyeceğimiz yönetmen büyük bir usta...Visconti.

Luchino Visconti zengin bir ailenin çocuğu olarak 1906'da İtalya'da doğdu. Babası Kont Guiseppe Visconti, annesi Carla Erba idi. Ailesi hayli tutucu olan Visconti, güzel sanatlar ağırlıklı bir eğitim gördü. Visconti gençlik yıllarını huzursuz ve amaçsız geçirdiğini söyler. Evdeki çatışmalar yüzünden sık sık oradan kaçarak kurtulma yoluna giden Luchino, 18 yaşında Cenova'daki bir süvari okuluna gönderildi. Okuldayken Visconti'nin atlara olan tutkusu başladı ve askerliğini yaptıktan sonra babasının çiftliklerinden birine giderek birkaç yıl at yetiştiriciliği yaptı.

Visconti, 30 yaşlarındayken Paris'e gelerek, "Une Parie de Compagne" için üçüncü ya da dördüncü yönetmen yardımcısı olarak çalışmasını kabul eden Jean Renoir'ın yanında çalışmaya başladı. Filmin kostümlerinin tasarımı Visconti tarafından yapıldı. Luchino Visconti 1937'de Hollywood'a gitti ama hayal kırıklığına uğramış olarak geri Milano'ya döndü. Burada Teatro Manzoni'de sergilenen iki oyunun dekorlarını hazırladı. 1939'da İtalya'da Renoir ve Karl Koch ile birlikte "La Tosca" adlı filmin senaryosunu yazdılar.

Luchino Visconti'nin yazdığı ilk özgün senaryo sansür kurumu tarafından reddedildi. Visconti, Roma'da çıkan Cinema dergisinin redaktörleri -daha sonra isimlerini yönetmen olarak duyuran- Guiseppe De Santis, Gianni Pucci, Mario Alicata ile tanıştı. Alicata, De Santis, Puccini ve Visconti beraber, Amerikalı James M. Cain'in romanından esinlenerek bir senaryo yazdılar. Bu filmin çekimi ancak 1942'de yapılabildi. "Ossessione" adlı bu film çok kısa bir süre için İtalyan sinemalarında gösterildi, ardından sansür tarafından reddedildi. Visconti, aslı imha edilen filmin sadece bir kopyasını kurtarabildi.

"La Terra Trema" Visconti'nin 1947-48'de Sicilya'da çektiği ikinci filmidir ve bu film 1948 Venedik Film Festivalinde en iyi film ödülünü alır. Ancak filmin mali açıdan getirisi çok az olduğundan Visconti üçüncü filmini çekebilmek için üç yıl beklemek zorunda kalır.

Luchino Visconti bundan sonra başrolünü Anna Magnani'nin oynadığı iki filmi: "Bellisima" (1951) ve "Siamo Donne"(1953)yi çeker.

"Senso", "Le Notti Bianche", "Rocco E I Soi Fratelli", "II Lavoro", "II Gattopardo", "Vaghe Stelle Dell'orsa" 1964'e kadar çektiği diğer filmlerdir ve herbiri Venedik yada Cannes film festivallerinde ödül kazanır. Bu arada Paris'te iki tiyatro oyunu ("Salıncakta İki Kişi"; Jean Morris ve Annie Girardot oynuyor- "Fahişe Olması Ne Yazık"; Romy Schneider ve Alain Delon oynuyor) sahneye koyar ve büyük heyecan yaratır.

Visconti, 1969-1972 yılları arasında çektiği "Alman Sorunları Üçlemesi (La Caduta Degli Dei, Morte A Venezia, Ludwig)" ile ününü sağlamlaştırır. 1974'te "Gruppo Dı Famiglia In Un Interno" yu çeker ve son olarak Gabriele D'Annunzo'nun romanından uyarlanan "L'Innocente" adlı filmin kaba kurgusu tamamlanırken ölür.

Luchino Visconti, Yeni Gerçekçilik Akımının yönetmenlerindendi. Ve tüm filmlerinde sosyal gerçekliğe bağlı kaldı. Senaryonun kaynağı tarihsel ya da güncel olsun Visconti için birşey değişmez , çünkü onun için önemli olan toplumsal ilşkilerin çözümlenmesi ve olduğu gibi yansıtılmasıdır.

Onun filmleri insanın iç dünyasını, mutluluğa duyulan özlemi, cesareti yansıtır. Çözümleme-eleştiri, şiirsellik-dram onun sanatının en belli ve önemli öğeleridir. Visconti filmlerinde, yenilgiye uğramış insanın karşısına toplumsal bilinçlenme sürecine girmiş insanı çıkartır.

Visconti'nin ilk filmi ve başyapıtı "Ossessione (Tutku)" Yeni Gerçekçiliğin manifestosu olarak kabul edilir. Bu film geniş halk kitlelerini sürüklemese de aydınlar ve sanatçılar için tam bir şok olmuştur.

Visconti'nin faşizm hükmünü sürdürmeye devam ederken 1942 yılında yaptığı bu ateşli başlangıç; gerçekleri değiştirmeden, olduğu gibi canlandırmaya yönelişin ilk habercisiydi ve her zaman bağımsız bir kaliteye sahip bir yapıt olma niteliğini korudu. Visconti'nin filmlerinde sık sık ana konu olarak ele aldığı, insanı felakete sürükleyen 'tutku'ların öyküsüne de ilk kez bu filmde rastladık.

Evet isterseniz şimdi bu çarpıcı filmin konusuna bakalım;
Ossessione (Tutku)-1942 Gino (Massimo Girotti), Po deltasının ortasında dümdüz uzanan bir yolun kenarındaki benzincide çalışmaktadır. Benzin istasyonunun sahibi yaşlı Guiseppe Bragano (Juan De Londo) dur. Gino patronunun genç karısı Giovanna ile aşk yaşamaktadır ve sevgilisiyle birlikte kaçmak istemektedir. Ancak Giovanna kocasını ve evini terk etmek istemez. Ama Gino'ya ne kadar karşı koysa da sonunda kaçmayı kabul eder. Fakat kocası kaçtığını farketmeden geri döner. Bu olay üzerine Gino, genç kadını terk eder. Gino trende 'İspanyol'la (Elio Marcuzzo) tanışır, bilet paralarını İspanyol öder. İkisi beraber oyuncu olarak gezici panayırlarda çalışırlar. Bir gün Bragna çifti yeniden karşılarına çıkar. Gino, Giovanna'ya olan aşkını tekrar hatırlar ve yaşar, patronu da Gino'ya yeniden aralarına dönmesini teklif eder. Gino bu teklifi kabul eder ve beraber yola çıkarlar. Gino ve Giovanna yolda Guiseppe için öldürme planı yaparlar ve kaza süsü vererek bu işi gerçekleştirirler. Cinayetten sonra ilşkileri Gino'nun vicdan azabı çekmesi ve Giovanna'nın orayı terk etmek istememesi yüzünden bozulur. Sürekli tartışırlar ve kavga ederler. Gino artık kendini içkiye verir. Ama Ferrara'ya gittiği bir gün Guiseppe'nin hayat sigortasının çok yüksek olduğunu öğrenir, artık Giovanna'nın onu cinayete sürüklemesine neden olarak bu parayı görmektedir. Giovanna'nın kendisini sevmediğine inanmaktadır. Ve Gino, Giovanna'yı ikinci kez terk ederek bir sokak kadınının yanına sığınır. Orada bulunduğu sırada polislerin peşinde olduğunu fark eder. Hemen Giovanna'ya haber verir ve beraber polisten kaçmaya çalışırlar. Arabayı Gino sürmektedir, birden araba yoldan çıkar ve kazada Giovanna ölür, Gino ise tutuklanır.

Filmografisi:
Ossessione - Tutku (1942)
Gıorni Dı Gloria - Zafer Günleri (1945)
La Terre Trema - Yer Sarsılıyor (1948)
Bellisima - Güzeller Güzeli (1951)
Siamo Donne - Biz Kadınlar (1953)
Senso - Günahkar Gönüller (1954)
Le Notti Bianche - Beyaz Geceler (1957)
Rocco E I Sudoi Fratelli - Düşman Kardeşler (1960)
Il Lavoro - İş (1961)
Il Gattopardo - Leopar (1962)
Vaghe Stelle Dell'orsa - Sandra (1964)
La Strega Bruciata Viva - Cadıları Canlı Yakarlar (1966)
Lo Straniero - Yabancı (1967)
La Caduta Degli Dei/ The Dammed - Lanetler (1968)
Morte A Venezia/ Death In Venice - Venedik'te Ölüm (1970)
Ludwing (1972)
Gruppo Di Famigla In Un Interno/Conversation Piece/ Violence Et Passion (1974)
L'innocente - Masumlar(1975)

Visconti ve diğer yönetmenlerle ilgili paylaşmak istedikleriniz mi var? Lütfen bize yazın, burada yayınlayalım.