"Intervention Divine - Kutsal Direniş"

Yönetmen Elia Suleiman ile...

Filmin kahramanının adı ile sizin adınızın baş harfleri aynı. Bu film otobiyografik bir çalışma mı?

Hayır, zaten çoğunlukla aldatıcı olan bir otobiyografik çalışma değil; daha çok bir otoportre, yani, hayali bir kendini temsil ve biyografinin sözde doğruluğundan daha samimi bir portre. Burada, ayrıca, E.S.'in yaşadığı yerden dünyayı algılayışı var. İzleyici de dünyaya bu açıdan bakabilir. Ben izleyiciyi bu tür algılama ve yorumlarda özgür bırakmaktan hoşlanıyorum. Zaten filmde fazla diyalog olmamasının nedeni de bu. Diyaloglar genellikle fazla açıklayıcı oluyor. Ben sinemada daha nahif bir yaklaşım kullanıyorum; sessiz sinema döneminde olduğu gibi, görüntünün kendini anlatmasını tercih ediyorum.

Peki siz ne anlatmak istiyorsunuz?

E.S.'in gerek babası, gerekse sevdiği kadınla yaşadığı ilişkilerin karmaşıklığını kullanarak ve traji-komik ya da trajik derecede komik öğelerden yararlanarak şiddetin saçmalığını vurgulamaya çalışıyorum. Ben belgesel yapımcısı değilim. Bence medyanın sansasyonellik arayışı ne gerçeği yansıtıyor, ne de adil. Ayrıca, ben bir davanın sözcüsü de değilim. İzleyicinin beni şiddetin yorumu konusunda bir inceleme vakası olarak görmesini isterdim. "Kutsal Direniş" bugünün realitesinden ayrı olarak yaratılmış kurgusal bir çalışmadır. Şiddeti günlük hayatın bir parçası olarak çok az gösteriyorum, ama fantezilerle fazlasıyla ön plana çıkarıyorum: Hayali sahneler gerçekte olabileceklerin birer habercisi gibi.

Filmin çekiminden bu yana, oradaki durum daha da vahimleşti. Bu değişimi nasıl yorumluyorsunuz?

Bu bir değişim değil, bir geri gidiş. Şiddette dehşet verici bir artış var: Dün barikatın orada insan tutuklanırdı, bugün aynı barikatın orada ceset bulunuyor. Ben Kudüs'le Ramallah arasında bir barikat hayal etmiştim ve bunun için dekor kurmamız gerekti. Bugünse dekor kurmaya gerek kalmadı. Ben olabilecek bazı şeyler yarattım, ve bunlar birer birer olmaya başladı. "Kutsal Direniş"in montajını yaptığım sürede, benim yaptığım şeylerle gazetede yazılan şeyleri ayırt etmek çok zorlaşmıştı. Filmimi neredeyse anında gerçekleşen bir kehanet gibi görüyorum. Oysa İncil'deki kehanetler hep asırlar sonra gerçekleşmişti.

Hep Kudüs'te mi yaşıyorsunuz?

Hayır, son olaylardan sonra, Kudüs'ten ayrıldım. Orada çalışmam imkansız hâle geldi. Dış dünyanın sizin özel yaşamınızı sürekli taciz ettiği bir yerde düşünme ve yaratıcı olma imkanınız yok.

Le Figaro'da Elia Suleiman İle Yapılmış Bir Röportaj